Geschiedenis Albert Schweitzergroep

Auto’s en aanhangwagens

Auto’s en aanhangwagens hebben op een of andere manier een belangrijke rol gespeeld binnen de groep. Vrijwel iedereen die leiding was (tot ongeveer 2018) kent wel een of meerdere ‘Jaapmobiels’. Geen luxe bolide maar noeste werkers met trekhaak.

Begrafenisauto
Vervoer voor bijzondere gelegenheden was in het begin altijd een lastig punt. In oktober 1972 moest er pionierhout gehaald worden. Dat werd gedaan in een begrafenisauto van de fam Hoek.

Aanhangwagens

Een essentieel onderdeel van de groep zijn aanhangwagens.

In de SK van 1997 werd er uitvoerig aandacht aan besteed: 1997 aanhangwagen

Jaap dingen

Jaapklusjes
Bij elke verhuizing was er heel veel te doen. Het was gebruikelijk dat je geen opkomst kon beginnen zonder een z.g. “Jaapklusje” gedaan te hebben. Bijvoorbeeld een stapel tegels verplaatsen of hout opruimen.

Een aantal jaren later, toen de Jaapklusjes lang zo vaak niet meer voorkwamen, kwam er een zoontje van een oud-lid  de oud leider Jaap Droogers tegen en vroeg: “Bent u Jaap? Ja zij Jaap, Oh zij de jongen, maar ik ga geen Jaapklusjes doen hoor!”

Waterpas van Jaap
Vijf jaar lang was de houten privéwaterpas van Jaap spoorloos. Toen we naar de Antoniahoeve verhuisden mocht er zoveel mogelijk hout worden meegenomen uit de Minkemaboerderij. En daar kwam Jaap’s  waterpas tevoorschijn en had al die tijd als afdichtingslat gefungeerd in één van de patrouillehoeken.

Ontploffing

In april 1986 vond er een ontploffing plaats in de auto van Jaap. In eerste instantie werd ervan uitgegaan dat het om een ‘aanslag’ ging. Onderzoek wees uit dat het het een ontplofte fles cola was.

Boerderijdieren

Middellandhoeve:
Jaap, die als laborant werkte aan de Universiteit in Utrecht nam geregeld afgedankte proefdieren mee. Deze vonden een warm thuis op de Middellandhoeve. Met de konijnen was veel trammelant: bij het Computercentrum (Later Fortis en ING) ging elke keer het alarm af omdat de konijnen door de straling van de beveiliging heen braken.

Het schaap (ram) Bertus
Legendarisch was het schaap Bertus. Grootgebracht als leb-lammetje werd Bertus alras een uit de kluiten gewassen schaap of beter nog een ram (met ballen die tot op de grond hingen). De leden vonden het een sport om Bertus uit te dagen voor een soort stierengevecht. Hierdoor werd Bertus was overactief.

De Goeij die een boerenbedrijf had naast de Middellandhoeve, stond eens de sloot schoon te maken, en Bertus kopte hem er zo in.
Er was een hekje gezet en aan alle leden was uitdrukkelijk kenbaar gemaakt het hek niet open te laten staan vanwege Bertus. Op een dag komt er een veekoopman die T. de Goeij wilde spreken. Hij rijdt naar binnen, Bertus neemt een aanloop en ramt de wagen. BOF!!! 400 gulden schade.
De peren in de hoogstambomen waar Bertus leefde waren buiten bereik voor de leden. Hier had Hans van D. een subliem plan op bedacht. Hij zou voor Bertus uit rennen zodat het arme schaap BOF!!! tegen boom zou knallen en de peren vanzelf naar beneden zouden komen. Bertus werd echter zo kwaad op Hans dat hij hem vastgezet heeft tegen de muur.

Schappen, geiten, kippen
Later kwamen er twee schapen bij, Blackie en Blondie. Zij ontsnapten geregeld en moesten dan opgehaald worden bij de FNV kantoor. Op een dag stonden ze voor de ingang van het ziekenhuis. Politie er bij, want niemand kon er meer in of uit. De schapen durfden niet over de roterende vloermat en bleven voor de deur staan. Die ging open – dicht – open – dicht – open….

Ook de geiten konden er wat van en zijn eens dóór de automatische deuren bij FNV bouw gewandeld om daar de bloembakken leeg te eten.  Tijdens een vakantie van Jaap en Brannie hebben de geiten op de stationstraverse gestaan. Jaap en Brannie lazen dit achteraf in de krant.

Er waren toen ook al kippen. Krielkippen, hoe we daar aan kwamen is niet precies bekend, waarschijnlijk gewoon gedropt door mensen.

Antoniahoeve
Al vanaf het prille begin in 1991 is de Antioniahoeve het thuis geweest van kippen. Deze werden zoveel als mogelijk aan hun lot overgelaten.

1997 Kees kip, voorzitter van de kippen-hooligans: chick chicken. 1997 verslag over de dieren op de boerderij

 

In de tussentijd – De kippen blijven een stabiele aanwezigheid op de boerderij. Het buitenterrein wordt keurig ontdaan van etensresten (vooral rond de bartuin en kampvuurkuil). Enkele keren komt het voor dat een haan zich de baas voelt over alles wat er op de boerderij rondloopt. Gelukkig weet beheer hier wel raad mee, een activiteit die eindigt met soep.

 

Rond het jaar 2012 is er voor de kippen zo veel te scharrelen dat de aantallen schrikbarende vormen toenamen. Menig speltak was kleiner dat Team Kip. Daarom is een eieren-raap beleid ingevoerd om het toch een beetje in te dammen. De populatie stabiliseert zich.

 

In 2023 (ongeveer) worden een aantal nieuwe kippen afgeleverd op de boerderij. Deze hennen en haan moeten voor wat vers bloed gaan zorgen. Onder deze kippen bevinden zich een aantal witte hennen en een paar zebra/streepjescode modellen.

(noot van de redactie: mocht er iemand een zelfscanner kunnen vinden zijn wij erg benieuwd wat er gebeurd als je onze zebrakippen scant).

 

Het begin

De hennen worden zonder problemen opgenomen in de groep, en de oude haan is er erg blij mee. De nieuwe haan wil graag zijn harem behouden en zoekt op een vrij moment de oude haan op: wat volgt is een inhoudelijke discussie tussen twee wijze kippen gevecht tussen Opa en Jonkie. Jonkie is een kop groter en een stuk jonger, behoorlijk intimiderend dus. Opa is oud en wrak. De dieren beginnen op elkaar in te trappen: Jonkie eerst. Opa is wel wat gewend en ontwijkt en incasseert wat. Als hij aan de beurt is zet hij zijn wapen in: vijf centimeter lange sporen op zijn hielen. De scherpe punten hakken er in bij het Jonkie en hij druipt bebloed af. Uit medelijden laat Opa voor hem een of twee hennetjes over.

 

Op een mooie donderdagavond

Het was een mooie beheeravond. Er werd gemaaid en geklust, en alles liep volgens plan. Het boenhok was uitgebreid en hier en daar werden wat reparaties uitgevoerd. De wind ruiste door de jungle en alles was goed.

Tot…

Uit het boenhok ontsnapte de beheerhond: de riem fladderend achter hem aan en iets daarachter zijn baasje. De hond schoot rechtsaf de donkere jungle in, zijn jachtinstinct zo scherp als zijn tanden. Voor zijn baas hem terug kon roepen was het helaas al te laat. Opa, de oude haan, lag doodstil op de grond. Om hem heen een deken van veren. De beheerder wist zijn hond onder controle te krijgen en zag het schouwspel weemoedig aan. Dat de haan het niet zou redden was duidelijk. Hij ruilde zijn hond in voor een bijl en liep de jungle in. De haan lag er nog hetzelfde bij. ‘als het je tijd is, is het je tijd’ dacht de haan, ‘wat een onzin’ en hij stond op en sprintte de jungle in.  Achter hem bleven een verdwaasde beheerder en een pak met veren over.

Tussen de veren zat een handjevol, groene, kromme veren: de staart van een trotse haan. “een haan zonder staart is als een Jaap zonder baard” en zo geschiede: de rollen worden omgedraaid, de oude haan was blij als hij aan ze zijkant nog een paar korrels mag meepikken.

Twee maanden later..

Op de boerderij klinkt gepiep; het zijn niet te scharnieren van de botenloods, en ook niet van de voordeur. Het geluid komt van 28 kleine kuikens. De nieuwe haan heeft zijn kans gepakt en met succes. Veel van deze kuikens weten de katten van van Vliet te ontlopen en worden groot. Vanuit de verte kijken twee opa’s de groep na: Een denkt over hoe het vroeger was, de ander dat het tijd wordt om wat eieren te rapen.

vogelgriep

Inmiddels komt het elk jaar terug: de ophokplicht. We hebben inmiddels een stuk van het houthok opgeofferd om de kippen te huisvesten. Alle kippen worden gevangen. Alle kippen? nee; een kip blijft op vrije poten: Opa, de oude haan.

 

ROXY

Het is wel geen Boerdrijdier maar ook weer wel. Roxy, de hond van Jaap en Brannie. Als Jaap, of Brannie, op de boerderij waren was Roxy er ook. Iedereen leefde dan ook mee toen in het voorjaar van 1998 bekend werd dat Roxy een hernia had: 1998 Roxy de hond van Jaap heeft een hernia

2008 de grote witte knuffelkip. Kippen liepen en lopen er volop maar er was één kip toch wel bijzonder nl de Grote witte. Lees hier een verslag van een reddingsactie waarbij de kip eerst gered wordt van een hond en dan van verdrinking. Dit alles speelde begin augustus af. Helaas is de kip een maand later overleden. In hetzelfde artikel staat ook een overlijdensbericht. 2008 boerderijdieren Knuffelkip

 

KATTEN

Van Vliet, onze vriendelijke buurman aan de andere kant van de dijk heeft een paar katten. Deze katten hebben op hun beurt nog een paar semi-wilde katten geproduceerd (dat is wat er gebeurd als een mannetjeskat en een vrouwtjeskat erg veel van elkaar houden). De hoofdtaak van deze dieren is het verjagen van de muizen uit de caravans (en richting onze kasten). Een enkele keer komt het voor dat er een nestje kittens in de jungle wordt aangetroffen. Hiervan zijn, zover bekend, twee katten grootgeworden:

 

Reinier – Na lang aandringen van een dochter liefdevol geadopteerd door een Mesta-leiding, na een nacht was duidelijk dat dit een slecht idee was. Hierna is Reinier gered door twee zami-leiding en een dolfi-huisgenoot. Avontuurlijk en mild gestoord (op een goede dag). Momenteel woonzaam bij bovengenoemde leiding in een studentenhuis in Utrecht. Om in de medische kosten te voorzien is een ‘sterilisatie-feest georganiseerd’. Inmiddels is duidelijk dat Reinier een vrouwtje is.

 

Banjo –Mogelijk genoemd naar Banja (een voormalig restaurant aan de havenstraat). Geadopteerd door twee leiding en meeverhuist naar o.a. de Alpenstraat (een berucht scoutinghuis). Helaas afgestaan aan een familielid in Duitsland omdat de leiding verhuisd zijn naar een plek zonder plek voor een kat.

 

Bof- de orginele boerderijkat. Levensgevaarlijk voor alles wat geen. Ad was.

 

Boerderijkatten – Een idee geopperd door (of aan, is niet helemaal duidelijk) onze AD-interim beheerder tijdens een TLO (2025). Het doel van deze katten zou het tegengaan van de muizenpopulatie zijn. Bij gebrek aan kattenliefhebber bij beheer en mogelijke ruzie met de kippenkolonie is het bij een idee gebleven.

Eten

Wampies, Chrietjes of Jamsinkers, hoe zit het nou echt?
Elk jaar laait de verwarring wel een keer op. Zijn het nu Chrietjes of Wampies en waar komt dit gerecht eigenlijk vandaan?

Jamsinkers
Brannie Landman vertelt dat Scouting Woerden voor het eerst kennismaakte met deze lekkernij tijdens een zomerkamp begin jaren 70 in Engeland. De Scoutinggroep uit Ilkeston noemde het gerecht jamsinkers wat ook onze Pete volmondig beaamt. Ook Arjan heeft er herinneringen aan, maar dan vooral dat het een “heftige variant op wentelteefjes” was en dat je een held was wanneer je er als welp méér dan 3 naar binnen kon werken.

Tijdens een kamp in Engeland in 1985 hadden de seniorenverkenners iets uitgevreten en kregen voor straf geen jamsinkers. Maar weggooien is zonde, dus “Bep de Bok*” vrat ze allemaal op….Brannie heeft ze daarna nooit meer willen eten.

*Bep de Bok was indertijd bekend als de wederhelft van André van Duin in het echtpaar “De Bok”.  Deze naam kreeg een van de Engelse leidsters  (Diane H) die alles regelde. Om ongemerkt over haar te kunnen roddelen had zij deze bijnaam gekregen.

Wampies

De Holbihorde is de naamgever van de Wampie, Ad vertelt dat het gerecht door hen oorspronkelijk Walmpies werd genoemd vanwege de walm die bij het bakken vrij kwam (en al helemaal als je het liet aanbranden).

Chrietjes

Marcha spreekt het verlossende woord: “Chrietjes zijn de culinair verbeterde versie van de Wampies. Wampies kwamen inderdaad van de Holbi Horde die, in die tijd, alles beter deed dan de Middagwelpen. Ze hadden meer leden, meer materiaal, meer leiding, waren geordend, deden aan dingen zoals programmavoorbereiding. Iets waar de middagwelpen met een vies gezicht naar keken. Op een mooie zonnige middag in de bartuin besloot de leiding van de Middag welpen dat het anders moest, er moest meer verdieping komen. Zo kwam Frank Tebbe (visionair) met het idee de middagwelpen naar Chriet Titulaer te noemen: Chriet de toekomstprofeet. Dit als duidelijk signaal dat we voor de verbetering gingen i.p.v. de OER degelijk ochtend welpen. Immers Holbi stond voor holbewoners. En zo zijn er diverse verbeteringen gekomen op bestaande klassiekers. Chrietjes worden gebakken met liefde en kunnen zowel een jam als kaas of jam/kaas vulling bevatten. Ze zijn heerlijk krokant en sissen in de pan (in plaats van walmen). Het schijnt ook dat ze meer vitamine bevatten. Eigenlijk is het dus niet met elkaar te vergelijken. Wampies waren er dus eerder maar zijn lang niet zo lekker als het Chrietje.”

Conclusie: De jamsinkers waren er het eerst en of je het nu wampies, chrietjes, jenkins, michieltjes, mesties of airco’s noemt (of sinds gisteren Warmpies), dat maakt allemaal geen reet uit: ze zijn gewoon lekker!

PS – Variatietips:

Arjan E. liet nog weten dat je ze ook kunt frituren. Dan moet het beslag wat dikker maken, en worden het een soort gevulde oliebollen. Op smulweb vind je dit recept onder de naam jam-broodkoeken. Wanneer je door het beslag een beetje kaneel en vanillesuiker mengt, heb je “pannenkoekbroodjes” en de echte lekkerbek maakt kip-kaastosti’s met chutney. En wie lui is, bestelt gewoon de kant en klare Dublin Chipper!

 

In 2022 is er op een terrein aan de Mokerhei nog een variatie ontdekt: de Suiwampie (spelling nog niet bevestigd). Deze wampies worden gemaakt met suikerbrood waardoor ze nog lekkerder zijn. Het gerucht dat ze gemaakt zijn door een grote misrekening bij het doen van boodschappen wordt ontkent door ontdekkers Jeffrey R. en Joost d.B.

 

(Frikan)dellen

Een belangrijk deel van het scowo-dieet bestaat uit gerechten die geheel of gedeeltelijk bestaan uit frikandellen. Door de jaren heen zijn ook hier allerlei soorten, vormen en gerechten van ontwikkeld. Uiteraard te beginnen met:

De pannedel

Een versgebakken pannekoek, getopt met een heerlijke frikandel speciaal en vervolgens vakkundig opgerold. De pannedel is bij scowo geïntroduceerd tijdens het luchtverkennerskamp 2010 toen Ed Goes en Koos v Velsen kookstaf waren. Ed had in een pannenkoekenrestaurant gewerkt en daar de pannedel geïntroduceerd. Dit idee nam hij mee op kamp, als variant op de worstenpost. Wel werden deze dellen eerst voorzien van een sneetje overdwars en daarna pas gebakken. In de opening die zo ontstaat blijven uitjes en saus beter verdeeld tijdens het eten. Inmiddels is dit culinaire meesterwerk te vinden op bijna alle Scowo evenementen.

De duodel

Heb jij wel eens geprobeerd om een frikandel te bakken boven het kampvuur? Op een stok? Dat is waar de duodel ooit is ontstaan, tijdens een luchtverkenner survivalkamp. Iedereen kreeg één frikandel, een vork en wat ijzerdraad. Succes! Dit resulteert in een frikandel die aan een kant nog bijna bevroren is terwijl de andere kant al bijna verbrand is: de duodel was geboren!

 

Een variatie op de duodel kan ontstaan als men het vuur onder de braadslee iets te hoog opschroeft: deze del is zwart van buiten en van binnen nog steeds bevroren.

 

 

 

 

Eten groepsonderdelen

Over het eten tijdens weekendjes en kampen kan een boek geschreven worden. Helaas lees je in de diverse documentatie van de groep hier niet zo heel veel over. Daarom is het artikel uit de Scout Koerier van najaar 1990 bijzonder en interessant. Tijdens het overvliegweekend in september zijn Dave K en Paul S als ‘Keuringsdienst’ met een bord langs de divers onderdelen gegaan om te proeven.  Van kleffe andijviestampot tot ‘Meuk a al Vroemen’. Lees hier het hele verslag:1990 wat wordt er zoal gegeten tijdens overvliegweekend

Logo

In 2008 wordt er door diverse leden gewerkt aan een nieuw logo voor de groep. 2008 ontwerp nieuw logo scouting Woerden