Geschiedenis Albert Schweitzergroep

De beslissing is gevallen, begin maart 1976 gaat de Commissie openbare werken en ruimtelijke ordening van de gemeente akkoord dat de groep vanaf 1 juli z’n intrekt neemt in de boerderij van mevr De Goey-Bos aan de Singel 45.

De boerderij was alleen vanaf de Singel te bereiken. Daarbij moest je over een onbewaakte spoorovergang.

Op 1 augustus moesten we uit de oude boerderij weg.

1976 WC krantart duidelijkheid over nw boerderij

1976 krantart duidelijkheid over nw boerderij

Voor de verbouwing is een krediet nodig van f 58.000 voor o.a. het herstellen van het dak. Hoewel de groep zelf veel van het werk moet doen krijgt het wel f 10.000 aan materiaal vergoed. Zelf heeft de groep f. 6000 in kas en heeft het met steun van de ouders f. 4000 weten binnen te krijgen. De plannen voor de verbouwing werden dus gemaakt.

Maar, zoals valt te lezen in bijgaand krantenartikel, was de blijschap van korte duur. Gedeputeerde Staten had nog de nodige vragen over de financiering waardoor het formele besluit twee maanden later kwam. Dit besluit gooide het nodige roet in het eten want veel leiding, leden en ouders hadden vakantiedagen toegezegd om te helpen bij de verbouwing. Maar ondanks alle vertragingen blijf de gemeente raad vasthouden aan 1 augustus.

Er moet dus in korte tijd veel werk verzet worden. Maar het grootste probleem is het dak. Dat is zo lek als een mandje. De gemeente heeft toegezegd het op hun kosten te repareren maar zolang dat niet gedaan is kan er binnen weinig gedaan worden.

Een ander knelpunt is de spoorwegovergang. De ingang van de boerderij is namelijk vanaf de singel dus over het spoor en dat is een onbewaakte overweg. Maar samen met de gemeente en de spoorwegen zal er snel een oplossing komen en de gehele overweg weghalen.

Uiteindelijk komt het allemaal goed en kan het echte werk beginnen. 1976 krantart Eindelijk uit de onzekerheid

In na zomer 1976 verhuisde we naar de Middellandhoeve aan de Houttuinlaan. Deze boerderij moest wel eerst helemaal ‘verbouwd’ worden. Zo was bijvoorbeeld de deel nog gewoon een stal inclusie betonnen voederbaken en mestgeul. Ook is er nog een ouderwetse plee. Dit moest omgebouwd worden tot centrale ruimte. Ook moest het dak gerepareerd worden en de vloer boven de deel die grotendeels verrot waren en moest er verwarming komen. De paardenstal werd gesloopt zodat hier de boten konden komen voor de winter. Dit werk werd vooral door de leden en de ouders gedaan.

Maar er zijn ook tegenvallers. Zo blijkt de zolder van de deel ook verrot te zijn en moet vervangen worden. Een strop van z’n f 3000,-.De groep hoopt dit bedrag middels een loting binnen te halen. Dit valt allemaal te lezen in het kranten artikel van 16 september 1976. 1976 krantart verbouwing Middellandhoeve

De gemeente is ons wel goed tegemoet gekomen. Zij zorgden ervoor dat het rieten dak van de boerderij en de hooiberg gerestaureerd werden, alle ramen geschilderd en zorgden ze voor de centrale verwarming. De verbouwing binnen en van de schuur en hooiberg moest de groep zelf doen.

Een aantal authentieke detail blijven staan zoals twee grote schouwen, een broodoven en twee muurschilderingen waarvan er eentje van Willem Gestel is. (Noot: Willem Gestel was de vader van de bekende schilder Leo Gestel. Toen de groep in 1985 weer moest verhuizen en de boerderij gesloopt zou worden is nog overwogen de muurschildering te bewaren. Dat was echter financieel niet haalbaar.).

Het huurcontract wat getekend wordt is voor 3 jaar dat elke keer met 2 jaar verlengd kan worden.

Onderverhuur

Scouting was trouwens niet de enige groep in deze boerderij. De jeugdvereniging Youth for Christ betrekt de zolder van het voorhuis. Later komen ook de Watervrienden als onderverhuurder er bij.

Bandjes

In de ‘schuur’ naast de boerderij komt de botenloods. Maar ook is er ruimte gemaakt voor een oefenruimte voor een drietal bands waaronder ‘Future Tense’.
Een lid van een van de bandjes bedankte Jaap eens voor de nette entourage. Zo kom hij tenminste zijn vriendinnetjes ontvangen.

‘Illegale’ dakkapel
De schuurzolder, boven de werkplaats was de opkomstruimte van de zeeverkenners. Het was wat benauwd, dus Hans Nederend en Evert Dijkstra wilden een dakkapel bouwen. Jaap is aan de toenmalige wethouder gaan vragen of dat mocht, en het was géén probleem.  Eenmaal begonnen kwam er een boos telefoontje van het stadhuis: er was geen vergunning voor deze bouw! Waarop Jaap heeft gezegd “jullie wethouder heeft gezegd bouw maar”. En de dakkapel mocht blijven.

Opening

Op 30 september 1978 is de officiële opening door burgemeester J. Bos. De opening had ‘spectaculair’ moeten worden. Honderden lakens, in stroken aan elkaar genaaid, zouden een wand van lakens vormen en de boerderijk bedekken. Met één klap zou de burgemeester het nieuwe clubhuis onthullen. Helaas werkte het weer niet mee die zaterdag. Zware regenbuien maakte de lakens loodzwaar en harde wind verhinderde het ophangen daarvan.

Voorafgaand aan de opening verschijnen er een aantal artikelen in verschillende kranten.
R&G artikel nav de opening Middelandhoeve
1978 woerdense courant 28 september

1978 artikel Utrechs Nieuwsblad opening nw boerdrij

Een uitvoerig artikel naar aanleiding van de opening:
R&G 2 oktober 1978

Naast een verslag van de opening wordt in het WC-artikel ook weer eens een poging gedaan om van de vooroordelen rondom scouting af te komen. 1978-woerdense-courant-5-oktober

Boerderijdieren
Lees alles over de boerderijdieren waaronder het schaap Bertus (rubriek algemeen, wetenswaardigheden)

Weer verhuizen

In 1983 wordt duidelijk dat we waarschijnlijk weer moeten verhuizen. De boerderij aan de Houttuinlaan moet wijken voor de verdere uitbreiding van het bedrijventerrein Middelland.

In juli 1984 staat er een groot artikel in de Woerdense Courant in de vorm van een interview met een aantal bestuursleden van de groep over de verhuisplannen. 1984-woerdense-courant-19-juli

Het bestuur en leiding heeft een overzicht gemaakt van wensen en eisen voor het nieuwe clubhuis: 1984 gebouwen wens en eisen nieuwbouw

In februari komt de Rijn & Gouwe met een artikel over het feit dat we weer moeten verhuizen. In dat artikel wordt uitvoerig ingegaan op de ‘eisen’ die wij als groep hebben. 1985 art R&G over verhuizing

April 1985 is er een akkoord dat Accountantskantoor Wallast kan gaan bouwen. Het nieuwe kantoorpand komt deels op het terrein van de groep. Dit heeft tot gevolg dat de hooiberg, waar op dat moment de boten van de zeeverkenners liggen, komt te verdwijnen en er een andere ‘oprit’ komt. Op dat moment is het al bekend dat we naar een nieuwe accommodatie in Snel en Polanen gaat.

Hoewel de bouw van het nieuwe clubhuis nog niet begonnen is wordt in augustus 1985 al gestart met de verhuizing. Zo wordt de hooiberg alvast afgebroken omdat die plaats moet gaan maken voor het kantoor van Wallast.
1985-woerdense-courant-4-april

1985 Krantart dat we een deel van het terrein kwijt zijn

1985-woerdense-courant-1-augustus

Het zal wel wennen worden in die nieuwbouw qua (speel)ruimte. Enerzijds omdat we nu veel terrein hebben en bijvoorbeeld geen buren. In de nieuwe accommodatie zal dat wel zo zijn. Ook is de ruimte kleiner 360 m2  terwijl de Middellandhoeve 600 m2 is. In de Middellandhoeve hebben we 10 kamers (inclusief 4 oefenruimtes en een bar). twee speelruimtes, een zolder en een hooiberg. In het nieuwe gebouw zal dat een stuk minder zijn.