Na het zomerkamp van de verkenners in Engeland in 1972 was het in 1973 de beurt aan de Engelsen om naar Nederland te komen. Ondertussen hadden we in Nederland ook een groep Zeeverkenners. Besloten is om dit kamp gezamenlijk te houden.

De locatie van het kamp was de Drunense Duinen.

Boekje kamp Drunen 1973

Een aantal oudere verkenners die in 1972 ook aanwezig waren vormde een soort van serviceteam. Deze ‘patrouille’ kreeg de naam ‘Barbarella’. Deze naam kwam toevallig overeen met de naam van een café in Drunen.

Ton H. was stout geweest en mocht niet meedoen aan een spel. Hij moest houthakken en hakte zo recht in zijn been.

Ook Stefan W. (zeeverkenner) had straf. Hij had gevloekt en moest kuilen dichten op een van de paden. We stonden in een kring en Stefan riep uit de grond van zijn hart: GVD wat een K**klus! Stefan kon meteen weer verder gaan met kuilen dichten.

Er was een koek en zopie tent ingericht. In heel Drunen was geen koek meer te koop elke supermarkt en bakkerij was leeggekocht!

Bier in de duinen: een 3 tal PL’s hadden een paar biertjes op een geheimen plek in de duinen begraven. Toen ze na het drinken van één blikje met z’n drieën op het kamp terugkwamen werden ze ‘betrapt’ door Theo Pu. Die rook dat er gedronken was. Aangezien de reactie van Theo op de lachspieren werkte stonden de PL’s te ‘waggelen’. Theo ging helemaal door het lint omdat er drie stomdronken PL’s voor hem stonden. Vanaf dat moment werd er door de leiding jacht gemaakt naar een (steeds groter wordende) biervoorraad in de duinen. Op elke plek waar de PL’s gezeten hadden verscheen even later leiding met spaden om de ‘bierkelder’ uit te graven.